Browsing by Author "Sretenović, Aleksandar Lj."

Portna hipertenzija predstavlja stanje stalno povišenog pritiska u portnom venskon sistemu koji prelazi 10 mm Hg stuba odnosno 17 cm vodenog stuba. Izučavanje problematike portne hipertenzije u dečjem uzrastu predstavljalo je veliki izazov za generacije pedijatara i dečijih hirurga.Tretman ekstrahepatčke forme hipertenzije, najčešće forme portne hipertenzije u pedijatrijskoj populaciji bio je tokom proteklih decenija predmet mnogobrojnih diskusija i razmimoilaženja kada je u pitanju inicijalni tretman i izbor najbolje hirurške procedure ze lečenje ovih bolesnika. Kontroverze i dalje postoje kada je u pitanju inicijalna terapija pacijenata sa krvarećim gastroezofagealnim variksima, najčešće i najopasnije komplikacije portne hipertenzije. Tretman dece sa krvarećim variksima kod ekstrahepatične portne hipertenzije, kao posledicom portne venske tromboze se promenio razvojem endoskopije tokom osamdesetih godina prošlog veka. Endoskopska sklerozacija i ligacija variksa postale su inicijalna terapija za krvareće varikse u dečijem uzrastu, što je dovelo čak i do napuštanja šant hirurgije u većini pedijatrijskih centara. Endoskopska skleroterapija ili ligacija variksa preporučivale su se od strane izvesnog broja autora čak i kao metoda izbora u lečenju potne hipertenzije. Njihove preporuke se bazirale su se na zapažanju da se rizik od ponavljanih variksnih krvarenja smanjuje vremenom sa rastom deteta i razvojem spontanih portosistemskih kolaterala, odnosno prirodnih šantova, te da deca „prerastu“ krvarenje iz variksa. Ovaj koncept medjutim ima osnova za kritike. Naime, istraživanja su pokazala da prirodnim spontanim kolateralama, čak i ukoliko nastanu, potrebno je izvesno vreme da se razviju, koje se ne retko meri u godinama. Za sve to vreme medjutim, pacijent je pod velikim rizikom od iznenadnih ponavljanih obilnih krvarenja iz variksa jednjaka, koja se mogu pojaviti i posle nekoliko godina nakon endoskopske ligacije ili sklerozacije variksa. Ova činjenica predstavlja naročito veliki problem za pedijatrijske pacijente koji žive daleko od specijalizovanih medicinskih centara. Dalje, skleroterapija se pokazala kao neadekvatna u kontroli krvarenja iz gastričnih variksa koji predstavljaju prirodni tok u evoluciji portne hipertenzije kao dinamičkog i progresivnog procesa, zatim iz variksa u slučaju postojanja Roux-en-Y anastomoze ili intestinalnih variksa. Progresivni hipersplenizam takodje ostaje kao problem koji nije moguće rešiti ponavljanim endoskopskim sklerozacijama ili ligacijama variksa. Sve ovo navodi na razmišljanje o ranom izvodjenju šant operacije kod pacijenata sa ekstrahepatičkom portnom hipertenzijom..