Browsing by Author "Mikić, Aleksandar, član komisije"

Uvod: Veličina, oblik i raspored vlakana postinfarktno remodelovane leve komore (LV), uz prisustvo ishemije i funkcionalne mitralne regurgitacije (MR), značajno utiču na lošu prognozu pacijenata sa ishemijskom kardiomiopatijom (ICM). Koncept helikoidne ventrikularne miokardne trake (HVMT) Torrent-Guasp-a, omogućio je razvoj savremene, integrativne strategije (“3V” - eng. “vessel, valve, ventricle”) komorne restorativne hirurgije (SVR), za korekciju morfološko-funkcionalnih posledica postinfarktnog ventrikularnog remodelovanja (PVR). Cilj: Dokazati da integrativna strategija SVR dovodi do značajnog poboljšanja strukturnih i funkcionalnih ehokardiografskih (ECHO) parametara PVR-LV, u neposrednom, ranom i udaljenom periodu postoperativnog praćenja. Metode: U sklopu prospektivne kohortne studije, u Klinici za kardiohirurgiju KCS, (jul 2005. - februar 2010.), integrativna SVR strategija je primenjena kod 40 pacijenata, prosečne starosti 62.2 ± 8.2 godina (72.5% muškarci). Preoperativni klinički i elektrofiziološki status, medikamentozna terapija, morfološki i funkcionalni ECHO parametri LV, mitralnog valvularnog (MV) aparata i desne komore (RV), poređeni su sa odgovarajućim postoperativnim nalazima u neposrednom (˂ 6), ranom (6-12) i kasnom periodu (˃ 12 meseci) postoperativnog praćenja. Rezultati: Prosečno vreme praćenja: 22.2 ± 13.8 meseci. Ukupni mortalitet: 12.5% (operativni 0.0%; intrahospitalni 7.5%; rani 2.5% i kasni 2.5%). Količnici operativnog (0.0) i hospitalnog mortaliteta (0.4): ˂ 1. Ukupno aktuarijalno preživljavanje: 95.0% (hospitalno); 90.0% (prva i druga) i 77.1% (treća, četvrta i peta godina). Verovatnoća preživljavanja bez naknadnih hospitalizacija zbog srčanih razloga: 94.6% (hospitalno); 89.2% (prva i druga) i 74.3% (treća, četvrta i peta godina). Primenjena SVR strategija je dovela do statistički značajnog poboljšanja svih preoperativnih, kliničkih (NYHA III/IV: 100% vs. 23.4%; CCS III/IV: 100% vs. 0.0%), morfoloških i funkcionalnih ECHO parametara LV (LV-EF: 31.8% vs. 46.1% ; LV-EDD: 62.4 mm vs. 53.7 mm; LV-ESD: 47.7 mm vs. 40.3 mm; LV-EDV: 236.8 mL vs. 172.9 mL; LV-ESV: 138.7 mL vs. 90.3 mL; LV-EDVI: 123.6 mL/m2 vs. 90.6 mL/m2;, LV-ESVI: 72.5 mL/m2 vs. 47.1 mL/m2; i LV-SI: 0.59 vs. 0.49), MV (MR 3/4+: 22.5% vs. 0.0%) i RV (PAPs: 40.6 mmHg vs. 31.4 mmHg; TAPSE: 15.7 mm vs. 17.9 mm) - koje se održava u svim sukcesivnim periodima, tokom petogodišnjeg praćenja. Prosečna redukcija preoperativnog LV-ESVI=35%, prosečna rezidualna LV-ESVI=47 a prosečno poboljšanje LV-EF=15%. Atrijalna fibrilacija je bila češća (p=0.039) unutar 6 meseci nakon SVR (29.7%) nego preoperativno (10.8%). Pacijenti su medikamentozno tretirani u skladu sa preporukama za terapiju ICM. Nezavisni prediktori preživljavanja su bili: infarkt miokarda u ICU i dijaliza u ICU. ECHO kriterijumi efikasnosti SVR (LV-ESVI ≥ 30%, rezidualni LV-ESVI ≤ 60mL/m2) nisu uticali na preživljavanje. Analiza uz pomoć ROC krive ukazuje da je postizanje oba kriterijuma najvalidnije u smislu prognoze ishoda. Redukcija LV-ESVI ≥ 30% je senzitivniji i specifičniji kiterijum, od rezidualnog LV-ESVI ≤ 60mL/m2. Nijedan preoperativni parameter nije bio nezavisni prediktor postizanja kriterijuma efikasnosti SVR. Analiza uz pomoć ROC krive ukazuje da je LV-EDVI ≤ 115.7 mL/m2 najvalidniji u smislu prognoze postizanja oba kriterijuma efikasnosti SVR, a da su LV-EDD ≤ 66.0 mm; LV-EDV ≤ 227.0 mL i LVEDVI ≤ 148.3mL/m2 validni za prognozu postizanja rezidualnog LV-ESVI ≤ 60mL/m2. Zaključak: SVR je efikasna i bezbedna operacija za korekciju PVR-LV, koja predstavlja pouzdanu privremenu („bridge to transplant“) ili trajnu („destination therapy“) alternativu transplantacionoj hirurgiji. Integracija koncepta HVMT u savremene strategije geometrijske SVR, pruža bolji uvid u patoanatomiju i patofiziologiju PVR-LV, omogućuje adekvatnu selekciju i tumačenje relevantnih dijagnostičkih nalaza, bolju stratifikaciju rizika

UVOD: Istraživanja pokazuju da 3 do 10 % pacijenata sa koronarnom bolesti (KB) koji zahtevaju hirurško lečenje u smislu bajpasa na koronarnim arterijama (engl. coronary artery bypass grafting-CABG) imaju pridruženu karotidnu okluzivnu bolest (KOB). Hirurško lečenje bolesnika sa urduženom karotidnom i koronarnom okluzivnom bolesti još uvek nema ujednačen protokol i predstavlja veliki izazov za hirurge kako u svetu tako i u našoj zemlji. Algoritmi koji se nude kao operativna taktika nisu strogo definisani i vrlo često zavise od individualne procene hirurga i stava određenih ustanova koje izvode ove procedure. Prema našem saznanju, a imajući u vidu dostupnu literaturu, u našoj populaciji nema dovoljan broj studija koje su se odnosilo na ispitivanje uticaja redosleda hirurških intervencija (izolovane CABG i simultane CABG i karotidne endarterektomije (eng. Carotid endarterectomy (CEA)) na ishod lečenja kod osoba sa udruženom KB i unilateralnom asimptomatskom KOB. CILJ ISTRAŽIVANJA: Ciljevi istraživanja su bili: 1.ispitati ukupnu učestalost komplikacija (akutni infarkt miokarda (AIM); cerebrovaskularni insult (CVI); tranzitorni ishemijski atak (TIA), srčana insuficijencija, postoperativno krvarenje, infekcije operativnih rana, akutna bubrežna insuficijencija); 2. proceniti dužinu trajanja mehaničke ventilacije, dužinu boravka u jedinici intenzivne nege i ukupnu dužinu hospitalizacije u ispitivanim grupama; 3. izračunati postoperativni mortalitet u ispitivanim grupama; 4. ispititati promene kvaliteta života nakon sprovedenih hirurških intervencija u ispitivanim grupama. METOD: Studija je dizajnirana po tipu randomizovanog kliničkog eksperimenta u koju je bilo uključeno ukupno 118 pacijenata operisanih na Klinici za Kardiohirurgiju Kliničkog Centra Srbije u periodu od januara 2014 do januara 2016 godine. Osnovni kriterijum za uključivanje pacijenata u studiju su bili pacijenti sa asimptomatskom jednostranom stenozom zajedničke karotidne arterije ili unutrašnje karotidne arterije većom od 70%. Kriterijumi za elektivni koronarni bajpas je uključivao jednosudovnu, dvosudovnu i trosudovnu koronarnu bolest sa stenozom koronarnih arterija većom od 75% kao i hemodinamski značajnu stenozu glavnog stabla leve koronarne arterije. Bolesnici koji su zahtevali hitnu hiruršku revaskularizaciju miokarda, koji su preležali AIM i/ili CVI u periodu kraćem od mesec dana od uključenja u studiju kao i bolesnici sa predhodnom kardiohirurškom procedurom nisu bili uključeni u studiju...

Cilj ovog istraživanja je procena ishoda pacijenata u terminalnoj fazi srčane insuficijencije (SI) lečenih uređajima za mehaničku potporu levoj komori sa kontinuiranim protokom krvi (continuous flow left ventricular assist device - CF-LVAD), određivanje faktora koji mogu biti povezani sa boljim preživljavanjem ovih pacijenata, kao i procena uticaja CF-LVAD-a na odbacivanje grafta nakon transplantacije srca (HT), korišćenjem ćelijskog (CRS) i humoralnog (AMRS) skora i njihovog uticaja na ishode grafta. Metod: Istraživanje je sprovedeno kao multicentrična studija u Kliničkom centru Srbije i Mejo Klinici, Ročester, SAD. Prospektivno je analizirano 47 konsekutivno lečenih pacijenata kojima je ugrađen CF-LVAD u Kliničkom centru Srbije. Procenjivano je ukupno preživljavanje i pojava neželjenih događaja godinu dana nakon ugradnje. Ehokardiografska, funkcionalna, bubrežna i jetrena funkcija su procenjivane na 3, 6 i 12 meseci. Retrospektivno je analizirano 108 konsekutivno lečenih pacijenata kojima je izvršena HT bez prethodne ugradnje CF-LVAD-a (n=67) i sa prethodnom ugradnjom CF-LVAD-a (n=41). Kumulativni efekat odbacivanja za period od 24 meseca je izračunat korišćenjem CRS i AMRS, na osnovu ukupnog broja odbacivanja podeljenog sa brojem validnih uzoraka miokarda. Vaskulopatija je procenjena korišćenjem koronarne angiografije i intravaskularnog ultrazvuka. Rezultati: Ukupno 30-dnevno, 6-mesečno i 1-godišnje preživljavanje pacijenata kojima je ugrađen CF-LVAD bilo je 89%, 85% i 80%. Nakon 3 meseca od ugradnje CF-LVAD-a, primećeno je značajno poboljšanje dimenzija i ejekcione frakcije leve komore, BNP-a, funkcionalnog kapaciteta, serumske uree i ukupnog bilirubina (p<0.05 za sve), koji su se održavali u referentnim vrednostima tokom cele prve godine praćenja. Poboljšanje glomerulske filtracije bilo je prisutno u grupi pacijenata sa bazično oštećenom bubrežnom funkcijom (p=0.004), bez dalje promene nakon toga. U 57% pacijenata bili su prisutni različiti neželjeni događaji sa krvarenjem kao najčešćom komplikacijom. Bubrežna insuficijencija je nađena kao nezavisan prediktor ukupnog preživljavanja u multivarijantnoj Cox regresionoj analizi (HR= 13.1, p<0.001)...

Hirurška revaskularizacija miokarda (HRM) je postavila temelj za razvoj moderne kardiohirurgije, te do današnjeg dana ostaje najčešće izvođena operacija u opusu svakog kardiohirurga. Izbegavanjem upotrebe vantelesnog krvotoka izbegava se aktivacija koagulacione kaskade i generalizovanog inflamatornog odgovora do koga dolazi prilikom kontakta krvi bolesnika i sistema za vantelesni krvotok, koji je označen kao jedan od glavnih uzroka morbiditeta posle kardiohirurških operacija. Uprkos svim debatama o superiornosti i inferiornosti ove metode u odnosu na konvencionalnu koronarnu hirurgiju, hirurgija na kucajućem, srcu i dalje predstavlja značajan udeo u broju operacija u kardiohirurškim centrima, 15-30 % od svih hirurških revaskularizacija miokarda. Cilj: Ispitivanje i poređenje smrtnosti, postoperativnih komplikacija i dužine trajanja hospitalizacije grupe bolesnika operisanih na kucajućem srcu i bolesnika operisanih upotrebom vantelesnog krvotoka nakon dugoročnog perioda praćenja i učinjene ''propensity matching'' analize. Materijal i metode: Izvedena je retrospektivna opservaciona studija sa prospektivnim skupljanjem podataka i ''propensity matching'' analizom. U studiju je uključeno 302 bolesnika kod kojih je učinjena izolovana hirurška revaskularizacija miokarda od januara 2012 do maja 2013 godine. Grupu bolesnika operisanih metodom na kucajućem srcu čine 143 konsekutivna bolesnika operisana od strane četiri hirurga od kojih je svaki imao urađenih više od 250 operacija ovom metodom. Drugu grupu bolesnika čine 159 bolesnika operisanih metodom uz upotrebu vantelesnog krvotoka operisanih istog dana od strane ova četiri hirurga ili nekoga od još četiri iskusna hirurga koji više od 90% hirurških revaskularizacija izvode uz pomoć vantelesnog krvotoka...