Browsing by Author "Matanović, Dragana, član komisije"

Na osnovu rezultata studije Globalnog Opterećenja Bolesti (engl. Global Burden of Disease-GBD) bol u vratu, sa ili bez iradirajućeg bola u jedan ili oba gornja ekstremiteta je na četvrtom mestu po funkcionalnoj onesposobljenosti pacijenata. Cervikalna radikulopatija (CR) se definiše kao bol u vratu i gornjim ekstremitetima uzrokovan kompresijom i/ili iritacijom jednog ili više cervikalnih spinalnih nerava i/ili korenova. Klinička manifestacija CR je veoma široka i uključuje bol, senzitivnu i motornu disfunkciju, sniženje i/ili gubitak mišićno-tetivnih refleksa na gornjim ekstremitetima ili kombinaciju predhodno navedenih kliničkih karakteristika. Podaci u literaturi pokazuju da pacijenti sa bolom u vratu i gornjim ekstremitetima imaju intenzivniji bol, značajniju funkcionalnu onesposobljenost i smanjenje kvaliteta života od pojedinaca koji osećaju samo bol u vratu. Identifkacija faktora koji utiču na funkcionalnu sposobnost osoba sa CR prvenstveno iz domena kliničkih karakteristika omogućava dalja istraživanja mehanizama povezanosti bola, kliničkog i funkcionalnog statusa, a krajnji cilj je poboljšanje funkcionalne sposobnosti pacijenata kroz optimalno planiranje terapijskog protokola i širenje opsega terapijskih intervencija. CILJ ISTRAŽIVANJA:1.Ispitivanje psihometrijskih karakteristika indeksa onesposobljenosti zbog bola u vratu (engl. Neck Disability Index-NDI), uključujući lingvističku validaciju i kulturološku adaptaciju srpske verzije upitnika; 2. Procena funkcionalne sposobnosti (FS) osoba sa cervikalnom radikulopatijom; 3. Ispitivanje povezanosti kliničkih parametara sa funkcionalnom sposobnosti osoba sa cervikalnom radikulopatijom; 4.Određivanje potencijalnih prediktora funkcionalne sposobnosti osoba sa cervikalnom radikulopatijom iz domena kliničkih, ali i sociedomografskih i bihejvioralnih karakteristika. METOD: Istraživanje je dizajnirano kao studija preseka, a ciljna populacija su bile osobe sa dijagnozom cervikalne radikulopatije. U studiju je bilo uključeno ukupno 100 ispitanika, od kojih je 50 ispitanika imalo CR, dok je 50 zdravih ispitanika uključeno u kontrolnu grupu. Kriterijumi za uključivanje pacijenata u studiju su bili: pacijenti starosti izmedju 18 i 65 godina; pacijenti koji su imali oštar i iradirajući bol u vratu i rukama koji je trajao kraće od 12 meseci; pacijenti sa elektromioneurografski utvrđenim znacima cervikalne radikulopatije; pacijenti sa neuroradiološkim utvrđenim znacima hernijacije diskusa i/ili degenerativnog oboljenja cervikalne kičme; razumevanje pisanog materijala lingvistički adaptiranog za srpski jezik; dobrovoljno potpisan obrazac objašnjenja i pristanka za učešće u studiji...

Aneurizma abdominalne aorte (AAA) je lokalizovano, trajno proširenje koje njen dijametar širi za najmanje 50%. Odluka o načinu lečenja i postavljanja indikacija za rekonstrukciju, zavisi od veličine aneurizme, prisustva pridruženih bolesti i anatomsko-morfološkim karakteristikama AAA i femoralnih arterija. CILJ ove studije bio je istraživanje dinamike promena kvaliteta života vezanog za zdravlje (HRQoL) tokom perioda od 12 meseci nakon endovaskularnog ili otvorenog hirurškog pristupa operaciji AAA. MATERIJAL I METODE: Na Klinici za vaskularnu i endovaskularnu hirurgiju KCS u periodu od 1. januara 2007. do 1. januara 2015. operisano je 100 bolesnika otvorenom hirurgijom i 99 bolesnika endovaskularnim stent graftom (EVAR). Upitnik HRQoL (SF-36) je primenjen kod pacijenata pre, posle 1 meseca i 12 meseci nakon intervencije AAA. Osim toga, uzrok smrti je zabeležen u obe grupe u periodu od 72 meseca. Veličina svih razlika u HRQoL rezultatima u posmatranom periodu izračunata je kao veličina efekta (ES). Kvalitet života ispitivan je i EQ-5D upitnikom u istim vremenskim intervalima, pre operacije, nakon 1 meseca i nakon 12 meseci u obe grupe ispitanika. REZULTATI ove studije ističu da je grupa koja je AAA rešila endovaskularnim stent graftom doživela značajno poboljšanje u većini domena SF-36 (posebno u područjima orijentisanim na mentalno zdravlje), kao i u oba kompozitna rezultata, mesec dana nakon intervencije, ali taj efekat nije bio održiv posle 12 meseci. Nasuprot tome, podgrupa pacijenata koji su AAA rešili na konvencionalan klasičan pristup, pokazuju pretežno stabilan kvalitet života mesec dana nakon intervencije, sa značajnom tendencijom na velika poboljšanja u svim domenima SF-36 nakon 12 meseci. ZAKLJUČAK: Dobijeni rezultati sugerišu da se procena kvaliteta života nakon različitih hirurških pristupa AAA mogu smatrati najadekvatnijim pokazateljem efikasnosti operativnog lečenja u prvih godinu dana, kao i da je neophodno dugoročno praćenje.

Uvod: Periodična pojava relapsa bolesti predstavlja jednu od glavnih karakteristika multiple skleroze, a manifestuje se iznenadnim pogoršanjem neurološkog stanja bolesnika. Zlatni standard u terapiji ovih akutnih pogoršanja bolesti je primena visokih doza intravenskog metilprednizolona. Istraživanja su, međutim, pokazala da je oporavak bolesnika posle primene ove terapije nepotpun. Zaostajanje određenog stepena oneposobljenosti, perzistiranje simptoma i njihov uticaj na aktivnosti svakodnevnog života, kao i redukovan kvalitet života obolelih, često su prisutni duži vremenski period nakon završene medikamentne terapije. Cilj ovog istraživanja je bio da utvrdi da li multidisciplinarna rehabilitacija u kombinaciji sa primenom visokih doza kortikosteroida kod osoba sa multiplom sklerozom u akutnom pogoršanju bolesti, dovodi do boljeg oporavka u odnosu na izolovanu primenu kortikosteroida. Metodologija: Istraživanje je sprovedeno u vidu randomizovanog kliničkog ispitivanja. 49 ispitanika je uključeno u studiju i randomizovano u eksperimentalnu i kontrolnu grupu, a 37 je završilo ispitivanje. Svi bolesnici su primili kortikostroidnu terapiju, a eksperimentalna grupa je dodatno uključena u multidisciplinarni rehabilitaconi program u trajanju od 3 nedelje. Ishodne varijable su bile : Proširena skala funkcionalne onesposobljenosti (EDSS), Skala za procenu funkcionalne nezavisnosti(FIM), Bekov upitnik za procenu depresije (BDI) , Skala težine zamora (FSS) i Upitnik za procenu kvaliteta života obolelih od multiple skleroze ( MSQoL54). Procena oporavka vršena je posle mesec dana i tri meseca od primene medikamentne terapije. Rezultati: Statistički značajno poboljšanje EDSS i FIM skora prisutno je u obe grupe posle mesec dana i tri meseca, ali bez statistički značajne razlike promene skora među grupama. BDI skor pokazuje statistički značajnu promenu vrednosti samo u eksperimentalnoj grupi u oba vremena praćenja, ali se u poređenju sa kontrolnom grupom ne uočava statistički značajna razlika. FSS pokazuje potpuno različi trend kretanja vrednosti u grupama, ali bez statističke značajnosti promene vrednosti kako unutar grupe, tako i među grupama. Kvalitet života značajno je poboljšan u eksperimentalnoj grupi. Za razliku od kontrolne grupe gde je poboljšanje postignuto samo u fizičkom kompozitnom skoru i to sa srednjom veličinom efekta, u eksperimentalnoj grupi poboljšanje je postignuto i u fizičkom i u mentalnom kompozitnom skoru, sa izraženom veličinom efekta, naročito posle trećeg meseca...