Browsing by Author "Lukač, Marija, mentor"

Hipertrofična stenoza pilorusa (HSP) je najčešći razlog za hiruršku intervenciju u uzrastu novorođenčeta i mladog odojčeta. Ekstramukozna piloromiotomija je zlatni standard u lečenju HSP, a medikamentozni tretman primenom atropin sulfata je jedina neoperativna metoda kojom se postiže visok procenat izlečenja, pa je u nekim zemljama i uvedena kao prva linija terapije. Suštinski značaj neoperativnog tretmana je neizlaganje novorođenog deteta stresu uzrokovanim hirurškom intervencijom i opštom anestezijom. Ovom studijom je urađena procena uticaja različitih režima oralne primene atropina na njegovu efikasnost u lečenju HSP, uz definisanje prediktivnih faktora i analizu njihovog uticaja na ishod medikamentoznog tretmana. Urađeno je i poređenje efikasnosti konzervativnog tertmana sa operativnim. Metode. Studijom je obuhvaćeno 100 bolesnika lečenih zbog HSP na Univerzitetskoj dečjoj klinici (UDK) u Beogradu, u periodu od 2006 - 2016. godine. Klinički pregled, laboratorijske analize i ehosonografija abdomena, urađeni su kod svih ispitanika na prijemu. Njih 55 (55%), operisano je odmah nakon postavljanja dijagnoze. Kod preostalih 45 (45%) ispitanika lečenih konzervativno, atropin sulfatom, analizirana je efikasnost konzervativnog tretmana, s posebnim naglaskom na efekat doziranja leka i uz definisanje potencijalnih prediktivnih faktora negativnog ishoda. Procena uspešnosti lečenja analizirana je upotrebom deskriptivnih statističkih metoda uz korišćenje modela multivarijantne logističke regresije. Rezultati. Grupa ispitanika lečenih medikamentozno, obuhvata 45 bolesnika, od kojih je 36 (80%, p= 0.0008) uspešno izlečeno, bez potrebe za hirurškom intervencijom i bez komplikacija. Od opserviranih parametara, pokazalo se da u pogledu polne zastupljenosti, uzrasta, porođajne telesne mase, telesne težine na prijemu, trajanja simptoma, kao i dužine i debljine pilorusnog mišića nema statistički značajnog pojedinačnog uticaja na uspeh medikamentoznog lečenja. Ispitanici kod kojih je primenjeno progresivno povećanje doze atropina imaju 18 puta veci rizik da će biti operisani. Ispitanici koji su na prijemu imali hipohloremijsku alkalozu imaju 15 puta veći rizik, dok ispitanici koji su imali više od 5 povraćanja u prva tri dana od početka primene atropina imaju 9 puta veći rizik da će biti operisani. Preostalih 55 pacijenata uspešno je izlečeno hirurškom intervencijom (100%) uz 6,3% postoperativnih komplikacija od kojih se u 3,2% radilo o insuficijentnoj piloromiotomiji, a, koje su takođe uspešno izlečene peroralnom administracijom atropina, tako da reintervencije nisu bile potrebne...