Browsing by Author "Lazović, Milica, mentor"

Uvod: Sindrom karpalnog kanala (SKK) i cervikalna radikulopatija (CR) su najčešći uzrok senzomotorne disfunkcije na gornjim ekstremitetima. U kliničkoj praksi, ova dva stanja je često teško razlikovati, a često se javljaju i udruženo. U slučaju dijagnostičke sumnje, kao i pre lečenja pre svega operativnog, treba sprovesti elektromioneurografsko (EMNG) ispitivanje. Cilj: Ova studija ispituje kliničke karakteristike i EMNG nalaz kod pacijenata sa simptomima SKK i CR, sa ciljem da utvrdimo korelaciju između uputne (kliničke) i završne (EMNG potvrđene) dijagnoze, učestalost istovremenog prisustva SKK i CR, kao i korelaciju između prisustva tegoba i funkcionalnog statusa procenjenih na osnovu Levine (Boston) upitnika i EMNG nalaza kod ispitanih pacijenta. Metodologija: Ova studija preseka obuhvatila je 182 pacijenta (80,8% žena i 19,2% muškaraca), prosečne starosti 55.99±11.95 godina, upućena na EMNG ispitivanje sa uputnom dijagnozom SKK i/ili CR u Institut za rehabilitaciju u Beogradu u periodu od 01.01.-31.12.2015.godine, odnosno 267 simptomatskih ekstremiteta koji su ispunili EMNG kriterijume za SKK i CR. Svim ispitanicima izvršeno je standardno merenje brzina provodljivosti motornih i senzitivnih vlakana i latenci F-talasa n.medianus-a i n.ulnaris-a. Radi preciznije dijagnostike SKK izvršeno je uporedno merenje senzitivne latence n.medianus-a i n.unaris-a sa IV prsta. Elektromiografsko ispitivanje koaksijalnom iglenom elektrodom obuhvatilo je m.abductor pollicis brevis i reprezentativne mišiće za miotome C5 do C8/Th1. Svi pacijenti su samostalno popunili Levinov upitnik za procenu težine simptoma i funkcionalnog statusa. Ispitanici su, u odnosu na završnu dijagnozu, poređeni prema uputnoj dijagnozi, demografskim karakteristikama, subjektivnim tegobama, kliničkom nalazu, vrednostima skora Levine upitnika, i EMNG nalazu. U statističkoj obradi, za testiranje razlike korišćeni su parametarski (ANOVA) i nemaparametarski testovi (Kruskal-Wallis, Hi-kvadrat test), i naknadna testiranja sa Bonferroni korekcijom. Za ispitivanje povezanosti korišćena je Spirmanova i Pirsonova korelaciona analiza...

Osteoporoza je hronično sistemsko oboljenje skeleta koga karakteriše smanjenje koštane gustine i poremećaj mikroarhitekture kosti, sa povećanim rizikom od frakture. Povećanje osteoklastne aktivnosti, povećava ekspresiju matriks-metaloproteinaza (MMP-9 i MMP-2), što povećava resorpciju kosti i degradaciju ekstracelularnog matriksa i kolagena tipa I. Cilj rada: U cilju objašnjenja patofizioloških mehanizama odgovornih za nastanak osteoporoze u ovom istraživanju pokušali smo da utvrdimo faktore koji utiču na aktivnost i diferencijaciju osteoklasta i osteoblasta i njihovu dinamiku promene uslovljenu primenom odgovarajućeg tretmana. Osnovni ciljevi ovog istraživanja bili su da se utvrdi uticaj 12-nedeljnog specifično dizajniranog programa vežbi na promenu funkcionalnog statusa i promenu enzimske aktivnosti MMPaza i TIMPa-1 u serumu pacijentkinja sa dijagnostikovanom postmenopauzalnom osteoporozom. Sledeći cilj istraživanja odnosio se na ispitivanje povezanosti funkcionalnih genskih polimorfizama (PM) rs243866 za MMP-2 i rs3918242 za MMP-9 i funkcionalnog statusa naših pacijentkinja nakon primene programa vežbi, kao i definisanje najzastupljenijh faktora rizika za osteoporozu u ispitivanoj populaciji. Sekundarni ciljevi predstavljali su utvrđivanje uticaja programa vežbi na smanjenje straha od pada i povećanje znanja o osteoporozi. Metod: Ukupno 97 pacijentkinja sa dijagnostikovanom osteoporozom je metodom randomizacije nasumično raspoređeno u 2 grupe, grupa koja vežba (VG) i kontrolna grupa (KG), u odnosu 1:1. Pacijentkinje iz VG imale su specifično dizajniran program vežbi, pod kojim se podrazumevalo sprovođenje aerobnih vežbi, treninga snage i izdržljivosti i vežbi balansa. Pacijentkinje iz KG nisu učestvovale u programu vežbi za vreme trajanja istraživanja. Pacijentkinje su u ponovljenim merenjima biohemijski i klinički testirane po 3 puta, u sledećem vremenskim intervalima: pre započinjanja korišćenja terapije (programa vežbi i medikamentozne terapije), posle 4 i 12 nedelja od primene iste u cilju utvrđivanja efekata programa vežbi na ispitivane parametre. Prisustvo i aktivnost MMP-aza u serumima određena je metodom zimografije, dok je aktivnost TIMP-a1 određena ELISA metodom. Procena funkcionalnog statusa pacijentkinja vršena je testovima “ustani i kreni” (TUG), “ustani i sedni”(STS) i testom “stajanja na jednoj nozi” (OLST). Procena straha od pada (FES-I) i znanja o osteoporozi (OKAT-S) utvrđeni su pre početka i 12 nedelja posle primene tretmana. Molekularno-genetičke analize obuhvatile su detekciju genotipova za polimorfizme: rs243866 u genu za MMP-2, Real time PCR metodom i rs3918242 u MMP-9 genu metodom lančane reakcije polimerizacije (PCR) i restrikcije produkata reakcije restrikcionim enzimom. Ispitivanje uticaja dobijenih genotipova na funkcionalni ishod pacijentkinja, posle 12 nedelja, u VG, utvrđena je procenom korelacije ovih genotipova sa razlikom u postignutim TUG, STS i OLST testovima. U statističkoj analizi su korišćene metode deskriptivne i inferencijalne statističke analize (analiza varijanse za ponovljena merenja). Izvršena je registracija istraživanja na sajtu www.clinicaltrial.gov (ClinicalTrials.gov identifier, NCT number: NCT03816449). Rezultati rada: Poređenjem biohemijskih parametara, odnosno vrednosti enzimske aktivnosti MMP-9, MMP-2 i TIMP-1 na početku istraživanja, pre započinjanja terapije, između posmatranih grupa nije postojala statistički značajna razlika za posmatrane aktivnosti.U VG registrovano je statistički značajno smanjenje aktivnosti MMP-9 i MMP-2 i povećanje TIMP-a 1 nakon 12 nedelja. Ove promene nisu registrovane u KG. Komparativnom analizom efikasnosti tretmana među grupama zaključeno je da je VG imala bolji tretman...