Browsing by Author "Dučić, Siniša V."

Uvod: Suprakondilarni prelomi su najčešći prelomi lakta u dečjem uzrastu i spadaju u druge po učestalosti prelome kod dece (16,6%), a po lokalizaciji ovom tipu preloma pripada od 50 do 70% svih preloma lakta kod dece uzrasta do 10 godina. Najčešće nastaju padom na ispruženu ruku. Modaliteti lečenja dislociranih suprakondilarnih preloma humerusa kod dece uglavnom se svode na tri metode: ortopedsku repoziciju sa gipsanom imobilizacijom, ortopedsku repoziciju praćenu perkutanom fiksacijom dislociranih fragmenata (perkutanu fiksaciju) i hiruršku repoziciju sa stabilizacijom Kiršnerovim iglama. Mada još uvek nije postignut konsenzus izmeĎu dečjih ortopeda o izabranom metodu lečenja, perkutana fiksacija je najčešće primenjivana u lečenju dislociranih suprakondilarnih preloma kod dece. Pored toga različiti su stavovi o stepenu hitnosti lečenja suprakondilarnih preloma. Pristalice ranog lečenja (unutar 12 sati od povreĎivanja) ističu bolje rezultate lečenja, manji broj komplikacija lečenja kao i lakše izvoĎenje ortopedske repozicije. Cilj: ovog istraživanja je uporeĎivanje tri najčešće korišćena metoda lečenja suprakondilarnih preloma humerusa kod dece i potvrĎivanje hipoteze o perkutanoj fiksaciji kao metodi izbora u lečenju ovih preloma, kao i da se utvrdi da li su rezultati lečenja bolji kod pacijenata lečenih unutar 12 sati od povreĎivanja (rano lečenje) u odnosu na pacijente lečene posle 12 sati od povreĎivanja (odgoĎeno lečenje), kao i da li odgoĎeno lečenje utiče na povećanje stope konverzija ortopedske u hiruršku repoziciju. Materijal i metode: U retrospektivno-prospektivnoj studiji je analizirano 123 pacijenta sa suprakondilarnim prelomom humerusa tip II i tip III po Wilkinsonovoj modifikaciji Gartlandove klasifikacije koji su lečeni na Univerzitetskoj dečijoj klinici, kroz sedmogodišnji period (od 2006. do 2012. godine). Lečeno je 86 dečaka i 37 devojčica, uzrasta 1,5-11,4 godine (srednja vrednost 6,5 godina). Suprakondilarni prelom tip II dijagnostifikovan je kod 57, a tip III kod 66 pacijenata. Na osnovu ortopedskog metoda lečenja pacijenti su podeljeni u tri grupe: pacijenti lečeni ortopedskom repozicijom sa gipsanom imobilizacijom, perkutanom fiksacijom i hirurškom repozicijom sa stabilizacijom Kiršnerovim iglama. Rezultati: lečenja su procenjivani i uporeĎivani izmeĎu različitih grupa na osnovu Flynnovih kriterijuma, tj. kod pacijenata je procenjivan posebno funkcionalni, a posebno kozmetski rezultat lečenja, zato što kod nekih pacijenata funkcionalni rezultat može biti dobar, a loš kozmetski i obrnuto...